08 Ocak 2014

beyaz leblebinin bir sebebi var.

Garip rüyalar, garip günler içindeyim. Hatta o kadar garip ki bu süreçte yemekten haz etmediğim beyaz leblebi bana eşlik ediyor. Hiç bitmeyen işlerin içinde ben ellerimi sadece beyaz leblebimi almak için kaldırıyorum. Her gece pamuklar gibi uyuyan bünyem sabahı sabah ediyor, 3.5 gibi uykuya geçen ruhum türlü rüyalarda savrulurken sabah yerimden kalkamayacak kadar yorgun oluyorum. Evden işe işten eve giderken metroda bazı insanların konuşmalarını dinlemeye devam etmek için inmem gereken durağa geldiğimde inemeyecek hale geliyorum. Kaba bir hesapla günde 14 saat bilgisayara bakıyorum. Ama gözaltı kremimi ihmal etmiyorum. Bununla ilgili dertlenmiyorum. İş yerinde daha az konuşuyorum. Sadece müzik dinliyorum. İnsanları kendi hallerine bırakıyorum. Kötü niyetli ne istediğini bilmezlere hayatlarında huzur diliyorum. Dışarıda bu kadar muhteşem bir hava varken benim burda ne işim var onu sorguluyorum. Hayatıma en güzel çiçek aranjmanlarının girmesini diliyorum. Sizlere de müthiş günler diliyor, bu saçma yazıma burada son veriyorum. Hoşkalın. Çok hoş. Öz hoş.








3 yorum:

Aysun dedi ki...

daha çok yazmanı istiyorum, bencil değilim;)

HuysuzKuzu dedi ki...

Görsellerdeki ölçüye bayildim :)
P.s. Diş hekimiyim

BahaR dedi ki...

aysun,

ben de çok istiyorum:)

huysuzkuzu,

ölçü bilinçli değil:) beyaz leblebiye son mu vermeliyim?