27 Şubat 2011

life goes easy on me.most of the time.


bugün giydiğim tişörtümün üzerinde cross your fingers you're gonna be lucky yazıyor.bayadır giydiğim bu tişört üzerindeki yazıyı daha bugün ütülerken farketmem ilginç tabii..aslında böyle şeylere dikkat ederim genelde.ama bugünün anlamına güzel gitti.bugün benim iş yerindeki son günüm.nerde nezaman işe başlarım bilinmez ama çalışma arkadaşlarımdan kopmayacağım bir gerçek.şurdan ayrılırken en üzüldüğüm nokta da onlardan ayrılacak olmak başka birşey değil...
erkin le yanyana masalarda oturup birbirimizle gtalkta konuşmamızı,fatoş 'un beni her gördüğünde bahar senin o saçını başını yolarım demesini,yavuz abi nin bahar hanım günaydın diyerek sabahları beni karşılamasını ve daha birçok şeyi özleyeceğim.birbirimizi kırdığımız olmuştur belki ama hiçbirini hatırlamıyorum.şurda 1buçuk yıla yakın çalıştığıma kim inanır?zaman çoook hızlı ilerledi.
gönül isterdi ki ayrılmayalım.çünkü ben işimi de çalışma arkadaşlarımı da çok seviyordum bu bir gerçek...yeni maceralarımı bekleyin..
not: fotodaki kadar çirkin değilim.gerçekten!

26 Şubat 2011

bum bum bum çiki bum.

IMG_9298

IMG_9303

IMG_9300

IMG_9301

kartlar da kukiler de tarafıma aittir efendim.başak'ın nişanı için hazırlanmışlardır.
halama emeklerinden ve yardımlarından ötürü teşekkürü borç bilirim.
kınada görüşürüz.
öperim.

25 Şubat 2011

bir an oh diyemezsek çekilir mi ah bu dünya.

günlerden perşembe;yani dün saat sabahın 7buçuğunda teyzemle tin tin tin İstanbul'a doğru v.aran'ın aşırı konforlu otobüsüyle yol aldık.malumunuz benim doğumum vardı.aslında benim doğumum vardı demek oldukça saçma sapan bir cümle.neyse siz anlayıverin.teyzeciğimle kendimizi nişantaşın'a attık sonra saray da şahane yemeğimizi yedik.teyzeciğim tüm eşyalarımı sabırla taşıdı.arkasından ver elini f.lorence nightingale.zannederdim ki bu hastane de daha önce gittiğim a.cıbadem maslak gibi olsun...ancak tam anlamıyla yanılmışım.ankara da en nefret ettiğim hastane olan b.ayındırla birebir aynı neredeyse...bebek doğdu anne 500 yıl sonra ameliyattan çıktı.bana afakanlar bastı..zavallı teyzem,fatoş abla ve o gün doğumgünü olan reco yu saatlerce bekletmenin verdiği sıkıntıyla mideme kramplar girdi.
saat 3 te gittiğim hastaneden saat 8buçukta çıkarak rekor kırmış olabilirim.beraber yemek yeme planımızı da ertelemek zorunda kaldık ki iyi ki de kalmışız.reco muz yeni taşındığı istanbul da arkadaşlarıyla oturduğu evine götürdü bizleri.Reco nun evi muhteşeeeeem!hergün bizi arayıp "mızmız"lanan recomuzun ev hayatı şahane:)
Ev arkadaşları doğumgünü sebebiyle reco ya kendi elleriyle makarna yapmışlar.kendi elleriyle derken gerçekten kendi elleriyle!!evin kapısından girdiğimizde bizi unlu elleriyle karşıladılar.hamuru bile kendileri açıp makarnaları kesiyorlardı.hayretler içinde kaldık!!
Makarna leziz!biz italya da böyle güzelini yemedik lafları eşliğinde bayıla bayıla yedik...sonradan dahil olduğumuz bu "ev gezmesi"ne biz bayıldık.
Bahar hanım sokağının önünden vıııınn diye geçerken ben istanbul'u çok özlediğimi fark edip eeeeeeeen acilinden gitmenin farz olduğunu anladım.hem de yepisyeni fotoğraf makinamla.onu taşımaktan yorulmayacağıma and içerim.
fotolar reco ve muhteşem ev arkadaşlarının evinden.

21 Şubat 2011

aaa azarladı beni resmen.

i'm a sister, trying to make a good impression.


Efendim üzerinize afiyet belim bir tutulmuş bir tutulmuş.ömrümde başıma böyle birşey gelmedi.
dün gece merveciğim sağolsun oldukça eğlenceli bir gece yaşattı.sürekli nezaman uyuyacaksın demesinden bu geceyi benim odamda geçireceğini anlamalıydım zaten.gecenin 1 inde onun odasından benim odama o yatağı her taşıyışımızda altıma işiyorum gülmekten.gülmekten ellerim tutmuyor. yatağı kaldıramıyorum.Bir yandan da annemlere ses olmaması için verdiğimiz çaba görülmeye değer.odamın küçüklüğünden yatağın odama sığamayışı da oldukça trajik.
yattıktan sonra bahar yüzün bana dönük uyu,bahar elimi tut,bahar o ses neydi?(gerçekten bi sesler oldu)huzurla uyuyan ben bile korkar oldum.tüm bunlara rağmen gayet sabırlı bir şekilde her dediğini yapmam benim üşütüklüğüm.
bu gece halamla kurabiye pişireceğim nişan için..sabahlar olmasın...öperim.

18 Şubat 2011

dream it wish it do it.

Bu sabah her sabah olduğu gibi uyanmak bilmedim.üstüne üstlük merve'yle annemlerin yatağında tavana bakarak a.jdar dan sınava girsem 10 alırım 10 10 10 şarkısını söyledim.saat 8buçuk olmuş kimin umrunda?bu sabah heyecanlı uyandım.dün bütün bir gece rüyamda araba kullandım.kırmızı ışıklarda geçtim polislerden ceza yedim. şoför koltuğunun bürosit olması nedir ya?nası bi kafaya sahibim ben?hayat şu sıra oldukça zor olmakla birlikte,heyecanlı.ve ben bu salak heyecanı özlemişim.bir de biraz önce izlediğimiz videodan gelen akbil sesini ne çok özlemişim.
Fotoğraf:aynı merve ve benim denizden çıkma mücadelemiz.küçük olan tabii ki merve.

17 Şubat 2011

fış fış.



ben dağınık birisi değilimdir.hayır.değilim.

16 Şubat 2011

wish upon a star.


şimdi bir dilek diledim.bakalım nezaman olucak.ha olmayadabilir.yok yok kesin olmalı.olucak olucak.hadi çabuk...

15 Şubat 2011

know her dreams.















13 Şubat 2011

let the rain wash away all the pain of yesterday.

Dün eeeeeen yakın arkadaşım Başak'ı istemeye geldiler.Babası da verdi gitti.Ben isteme anına şahit olamadım.Aslında Başak'ta olamadı.Olağan istemelerden farklı gelişti sanırım olaylar.Olağan isteme durumu nedir onu da bilemiyorum.Mesela kahve yapılmadan önce nasıl içersiniz diye sorulmadan direk yapılırmış kahveler.ki bana göre sorulsa da olur...Böyle ortamlarda mutlak bir bilen bulunması çok ilginç değil midir?Erdem'in kahvesine tüm karşı çıkmalarıma rağmen tuz konuldu..Erdem kahvesini dibine kadar içti..bu demek olur ki her türlü cadılığını hiç sesini çıkarmadan çeker?neyse ki Başak cadı değildir.Lale getirmedi diye bir an cadılaşabilirdi.Ama ben bu mevsimde lale mi olur? diye sorunca kolay atlattı.
bu yıl toplamda 3 tane bebeğimiz,2 tane düğünümüz olacak...şimdilik...bu durumda bana çok iş düşüyor tahmin edersiniz ki:)
Dün gece Başak'ların evindeki yemek masasına baktım.biz o masada bundan tam 9 yıl önce analitik çalışıyorduk.Zaman bi taraftan "bu kadar" hissettirerek,diğer taraftan hiç farkettirmeden insanın kendini çok ama çok tuhaf hissetmesine sebep oluyor.
Dün gecenin bana hissettirdiği diğer bir şey ise;eğer benim de hayatımda böyle bir an olacaksa o an yanımda olmasını istediğim,en çok istediğim kişi olan dedemin yokluğu.Bu hafta nereye gittiklerini düşündüm.Bence etrafta biyerdeler.Eğer öyle olmasaydı dayanması daha zor olurdu sanki..Ben çarşamba günü saçımı tararken aynanın önünde dedemin vesikalık fotoğrafına baktığımda dedem bana gülümsedi sanki.olabilir mi?

11 Şubat 2011

ermiş bahar'ın hali başkadır.

dün gece rüyamda arda'nın mutfağı Arda Türkmen'in tiwitlerini okuyordum.evet oldukça ilginç bence de...kendisini beğeniyorum.cnn de ki yemek programını kaçırmıyorum.yemek yapma tarzı,her an çekinmeden ellerini kullanması tam benlik.tiwitinde kız arkadaşıyla yemek pişirdiğini yazıyordu.şimdi twitterımı açtığımda ilk kendisinin tiwitini gördüm.sevgililer günü için tariflerden bahsediyor.sevgilisi olanlar sevgilisine olmayanlar kendisine yapsın diyor.benim merakım arda'nın kime yaptığı?evet ben bunu merak ediyorum.

10 Şubat 2011

smile.


arkadaki merve öndeki ben.

09 Şubat 2011

salyangozu konuştursana..

Patronumun kızıyla beraber yaptığımız saçlı küpeli kardan adam.orda bir gergedan var ama gülmüyormuş,lina öyle dedi.salyangozumuz gülüyor neyseki.ayrıca gergedan bizi yemezmiş o iyi kalpli bir gergedanmış.korkucak birşey yokmuş.salyangozumuz kardan adamımızı yemeden hemen bacası tutan evine gitti.çünkü biz kardan adamı sakladık.bir ara yağmur yağdı bulutlardan ama neyseki çok uzun sürmedi sildik geçti...kardan adamımız erimedi.ucuz atlattık.

hava durumu.

roma az bulutlu 10.istanbul az bulutlu 10.bahar parçalı bulutlu 10.

tatlım geldi.






Fenalardayım.normalde çok çikolata yemem.aklıma gelmez.ama bugün fenalardayım.şu profitrol beni benden aldı.kendimde değilim.

ben zaten...

Bugün itibariyle flick r hesabımı "pro" ya geçirmiş bulunmaktayım.böylelikle hem sınırsız sayıda fotoğraf ekleyebileceğim.hem de fotoğraflarıma bakanların nereden nasıl geldiklerini görebileceğim.misal ffood bir kaç gün önce nar fotoğrafımın linkini vermiş,oradan benim flick r daki nar fotoğrafıma bakmaya 900 küsür kişi gelmiş ffood da 13900 küsür kişi like etmiş,reblog etmiş vs.bu internet dediğin şey garip.ama neticede benden birşey kaçmaz.ağzından girer murnundan çıkarım.yine bulurum roma'yı da yakarım.haberin olsun:)nar fotoğrafımın öyle ultra ilginç bir yanı yok halbuki.sanırım bu kadar çok narı bir arada görebilmek insanları şaşırtan.onun için de sabırlı babama like etmeliyiz.şimdi uyku tulumumun içerisine girmeye gidiyorum.bir de hayat ne garip.

06 Şubat 2011

tumblr is my life.


life is just a cup of cake.

sağlığım yerimde.
ama ben şu an tüm umutlarımı yitirdiğim,kendimi çirkin hissettiğim,özgüvenimin sıfır olduğu,içimin sürekli sıkıldığı,kimsenin beni beğeneceğine inanmadığım,tembel olduğum,uyku uyuyamadığım,ne yapmak istediğimi bilmediğim,saçmaladığım,boş boş baktığım,insanları anlayamadığım,kendimi insanlara anlatamadığım,para kazandığımı hissetmediğim,sürekli şikayet ettiğim,işimi hiç ama hiç sevmediğim,kendimi tokatlayıp kendine gel demek istediğim bir dönemdeyim.bu hafta işi bıraktığımı açıklayacağım.belki üzerimden 400 tane öküz kalkar.belki bir 400 tane daha oturur bilemiyorum.hiçbir şey bilmiyorum.ve buraya sürekli mutsuz birşeyler yazdığım için de üzülüyorum.üzül dur.gözleri sürekli dolu dolu gezen bi çizgi film kahramanı gibiyim.

03 Şubat 2011

fıst.


Dünyalar benim olurdu.

umm.

01 Şubat 2011

Little K.

IMG_0462

IMG_0414

IMG_0566

IMG_0802

IMG_0687

IMG_0460

IMG_0386

IMG_0412
kaan'a ve annesine teşekkürler..