07 Temmuz 2010

pink martini.

7
Hayatımda gittiğim en güzel konserletden biriydi.orta alanda gördüğümüz boşluğa geçsek mi geçmesek mi çelişkisinin ardından,mine'yi görmemle birlikte kendimizi tam da sahnenin eeeeeeeen önünde bulduk.en kelimesini abarttım ki ne derece en olduğunu anlayabilin.o kadar öndeydik ki bir ara bize eşlik ettiğimiz için teşekkür bile ettiler.karşılıklı oynadık durduk.gruptaki herkes ama herkes inanılmaz sempatikti..2.kez sahneye döndüklerinde inanılmaz coşturdular.yalnız arka tarafta bitmek tükenmek bilmeyen bir uğultu vardı ki bu grubu rahatsız etti.bir grup insanın oraya ne amaçla gelmiş olabileceğini anlayamadım.hele ki bir gerizekalı vardı ki ben kimseye kötü bi laf etmem ama bu gerçek bir gerizekalıydı.konser sonunda kendisini döverek rahatlamayı hayal ettim hep.fakat rastlaşamadık...
ben dün çok güzel bir akşam geçirdim.hem de ankara'da..şahaneydi.
foto:Mineciğimin bize hediyesidir.:)