05 Nisan 2010

vahşice enginar yiyenler oluyormuş.


pek yemek ayırt ettiğim söylenemez.yok bamyanın sümüğü var yiyemem,yok patlıcan acı,ııııy pırasamı diyenlerin kuş kadar akılları olduğunu düşünmüyorum.bi kere bamyayı pişirmenin bir usulu vardır.bamyaların başları kesilirken eğer çok derine girilirse sümük olayı ortaya çıkabilir.herkesin annesi benimki gibi her yemeği güzel yapabilseydi herkes her sebzenin meyvenin tadına vararak yerdi.
neyse...şimdi mevzumuz şu "enginar".normal bir aile olduğumuzu hiçbir zaman söylemedim.biz evde vahşiler gibi enginar yiyoruz.evet.bazen mutfağımızın camından bizi enginar yerken görebilecek insanların yaşayacağı şoku düşünüyorum.
şimdi şekerim enginar karaciğerin dostu imiş.eğer 30 gün 1 tane enginarı yer iseniz detoks yapmış olurmuşsunuz.karaciğeriniz büyük ölçüde temizlenirmiş.bunu öğrenen annem bize yıllardır enginarlar pişirir.o enginarın pişerkenki kokusu hepimizi mest eder.enginarı öncelikli olarak annem bir güzelce yıkar.yapraklarının aralarını tek tek açarak(koparmadan)....sonra enginarları düdüklü tencereye doldurur.üzerlerine zeytinyağıyla limon ve çok az da tuz gezdirir.pişirir.sonra bizler masanın başına geçer fotoğrafta gördüğünüz o yaprakların beyaz kısımlarını dişleriz.evet tam anlamıyla dişleriz.yapraklar bitince ortaya beyaz kısmı çıkar ki onu bir türlü paylaşamayız.beyaz kısım dediğim zeytinyağlısı yapılırken kullanılan çanak kısmı.pazardaki amcaların hani soyup soğana çevirdikleri anda kalan kısım.orası kelimenin tam anlamıyla tadından yenmez.zeytinyağlısını da çok severim onun için ayrı bir yazı yazarın.okadar severim yani...
biz çok uzun yıllardır bu şekilde enginar yiyoruz.sizlere de şiddetle tavsiye ediyoruz.biraz yenilikçi olun.birşeylerin tadına bakmaktan korkmayın.bizim gibi vahşice enginar yiyenler olduğunu duymadım değil.ama çok sık da rastlaşamadık.tanışmak isterim.iyi akşamlar.

i feel weird.


yazamıyorum bu ara.kusura bakma.yazıp yazıp siliyorum aslında.nedenini bilemiyorum.hayırlısı.öpüyorum.