08 Şubat 2010

fotosuz yazılar...

Vakitsizlikten canım sıkıldı.şu aralar yaptığım en ekstra şey otobüste kitap okumak.çok kendi başınayım sanki.zamanımın belli bir bölümü yollarda geçtiği için diğer bir işim de insanları gözlemlemek.hergün gördüklerimin ufak çapta karakter analizlerini yapabilecek kıvama geldim.zamansızlıktan mıdır üşengeçlikten midir bilinmez yakın ilişki içinde olduğum insanları da göremez hale geldim.biz mi büyükdük?yoksa işe gitmek mi büyüttü bizi?.okulu hasretle anıyorum şu günlerde.kuzenlerimle geçirdiğimiz booş,bomboş günlerimizi özlüyorum.cumartesi kahvaltılarımızı herşeyden çok özlüyorum.Şimdi o kahvaltıları etmek için ne vakit var ne de kadromuz.Aramızdan eksilenlerle o kahvaltıların tadı çoktan kaçmıştı zaten.Bir de dedemi özlüyorum.Bir dedemi bir de İstanbul'u zaten...çok özlüyorum.Özledikçe günler hiç geçmesin,özlenecek günlere yenileri eklenmesin istiyorum...Dodo'nun dediği gibi 5 yaşımda olmak istiyorum.öpüyorum...

1 yorum:

pınn dedi ki...

bende 17 yaşımda olsam tekrardan, fena olmazdı hanii. ama nasıl?