08 Aralık 2009

size bu satırları pembe odamdan yazıyorum.

gördüğüm yerde,bunu kucaklayıp eve götürmeliyim dedim.öylece bi köşede dursun dedim.kullanmasakta baksın bize öylece tezgahın üstünden dedim.anneme "anneeee baaaaak"demem, annemin kendini kasada bulmasına sebep oldu. belki abartıyorum ama onu çok seviyorum.bu pudra şekerlik bana benziyo.valla bak beni tanısan sen de benzetirdin...mutlu olmak istiyorsan önce git bi tane pudra şekerlik al.bakarsın lazım olur ilerde.ki muhakkak olur!!...bunları da bana mervem aldı.o beni mutlu etmeyi bilir.küçük şeylerden mutlu olabileceğimi çözmüş biridir.eğer sende de bunlara sarılma hissiyatı oluşuyorsa ve mutluluğuna mutluluk katmak istiyorsan gidip bunlardan da al!peçeteleri,minik tepsisi ve kurabiye kutusuyla tam bir takım.o küçücük tepsiyi görsen sevesin gelir.ve bunlardan şayet bulabilmiş olsaydım.onu da bana alırlardı.ben de mutluluktan ölürdüm.sen bunlardan bulursan bana haber ver.ben onlardan alıcam.eğer haber verirsen sana da alırım.sonra mutluluktan ölürüz.öperim.