13 Kasım 2008

Nazar değmesin.

Bugün bir anne ve bir kız olarak "Issız Adam" a gittik.Beğendik,dağıldık eve geldik.İki İstanbul manyağı olarak bu filme gitmemizin sakıncalı olduğuna karar verdik.Ben bütün yaz yürüdüğüm yolları görünce fenalıklar geçirdim.Filmin her sahnesinde anne bak şurası şey demekten bana fenalık geldi,anneciğime ne oldu kim bilir?İstanbul'u bir insanın duyabileceği bir özlemden daha çok özlediğimi özlemekten geberdiğimi kaba tabirle hayvan gibi özlediğimi her karede anladım.Düşündüm ama bi baktım ki projelerden kafamı kaldırıp İstanbul'a gidemeyeceğime karar verdim.Vakit diye birşey yok bu dönem nolurum bilemedim.Filmle ilgili söyleyebilcek birşeyim yok.Demicem bişi.

Biz eve geldik.Yemek yedik.Ben herzamanki gibi Merve' ye "Türk hekimlerine emanet ediorum" lafımı söyledim.Bu nedemek?Masayı sen toplıyacaksın Merve demek.Merve bunu ilk benim söylemiş olmamın, yani benden önce davranamamış olmanın verdiği üzüntüyle ve tabi baya da bir abartarak kendini sandalyeden aşağıya doğru bayılmış gibi yaparken ve ben bunu gayet anlamış bir şekilde arkama bile bakmadan giderken babamın " Yavrum kalk yavrum ,Yavrum kendine gel yavrum" diyerek Merveyi telaşla kaldırmaya çalışmasına altımıza işeyene kadar güldük.Biz gülerken babam kızım neye gülüyorsunuz hiçbişey anlamıorum demesi daha da çok gülmemize sebep oldu.Babam bu seferde içeriye anneme bağırmaya başladı "Nurrr koş Nuuur yardıma gel bunlar nefes alamıyorlar!!!" Sonuç olarak fazla gülmekten ağrıyan karınlarımızla birlikte Mervem' le masamızı topladık.Düşündüm de biz çok normal bir aileyiz.Harikayız.(nazar boncukları)