11 Temmuz 2008

biz nezaman karşılaşıcas bi daha dede?

şimdi bugün şöle bişi oldu işte çıktım ulus otobüsüne bindim. gidiyoruz.önümde bi tane yaşlı amca vardı. sora şişliden bi kadınla kızı bindi kız dede diye bağırdı.meğersem dedesiymiş.karşılaştılar otobüste.ben başladım ağlamaya durdur durdurabilirsen.hani benim dedem dedim.biz bi daha nezaman karşılaşıcas dedim.aklıma yaz günleri dedemin işten geldiği geldi .balkonda otururken biz elinde torbasıyla gelirdi karşı sokaktan.aşağı merdivenlere iner elinden torbasını alırdık.su isterdi hemen.sora balkona gelirdi yemek yerdik.tanju okan esin engin selami şahin dinlerdik.. eve gelene kadar ağladım..geçen yaz bugünlerde dedemle son günlerimizi yaşıyoduk.hastaydı dedem ama yanımızdaydı.şimdi hasta da olsa yanımızda olsa...çünkü çok büyük bi anlammış o bizim hayatımızda.içimdeki boşluk hiissi dedemin yokluğuna ait.ve hiçbi zaman da dolamıycak bi boşluk.çünkü ben kimseyle bi daha öyle zevkli zevkli balkonda oturup müzik dinleyemicem,bi daha galatasaray gol attığında kimseyi okadar heycanlı aramıycam,kimseye büyük bi zevkle limonlu çay götüremicem,kimsenin anılarını oturup öyle zevkle dinleyemiycem.,kimse kaburgalarımı onun gibi sayamıycak,kimsenin loto kağıtları çıkmış mı diye bakmıcam, kimseyle oturup trt4 izleyip şarkı söylemicem ve daha bi sürü şey..biz şimdi dedemsiziz.hayatımızda çok büyük bi eksik var.hiç bişi eski tadında deil.onunlayken herşey daha güzelmiş.o yanımızdayken hasta bile olsa başımızdayken.sizi çok özledik ..ananemle yanyana bize dua ettiğiniz biliyorum.hayatımda kimseyi bukadar özlediğimi hatırlamıyorum..hergün aklıma gelirsin ama istanbulda daha çok geldin .çünkü bana burda bişey olmasın die dua ettiğini ve yanımda olduğunu belli etmek için sürekli aklıma geliosun biliyorum..biz nezaman karşılaşıcas bi daha dede?

Hiç yorum yok: