Şimdi size ne anlatayım ne yapayım bilmiyorum.iyiyim ben.iyiyim demek adet olmuş ya da.günlerde bir değişiklik yok.ben aynı ben hayat aynı hayat.işe git eve gel.haftasonu coş.yemek yap süpür topla.toplama,çamaşır yıkama,süpürme,silme,eve gel direk yat uyu., işleri biriktir.işler herzamanki gibi yoğun.ocak başında bir de abu dhabi seyahatim var ki ne siz sorun ne ben söyleyeyim.üzerimdeki arabic havasını bir türlü atamıyorum.hayırlısı.şu sıralar en sevdiğim şey kulaklıklarımı takıp dünyadan koparak konuşmadan müzik dinlemek.neyin belirtisi bu bilmem.ama çok dinleyerek adele gibi şarkı söyleyebileceğime inanıyorum.içimde öyle bir coşku öyle bir güç var.kafaya koyduğum şeyler var tabii her zamanki gibi.ama bunlar geçici hevesler de olabilir "her zamanki gibi."Kendimi sanattan ve çizimden çok uzaklaşmış hisseden ben evde oturup türlü faaliyetlere ve çalışmalara imza atma peşindeyim hatta öyle hedeflerim var ki evin bir bölümünü atölyem olarak kullanmayı düşünüyorum.böylece evden daha da az çıkma planlarım gerçekleşmiş olacak.bu arada spora yazıldım.onu hiç sorma.henüz bir defa bile gidemedim.ankara'ya gidince mutlu oluyor ankara'dan birileri gelince daha çok mutlu oluyorum.bazı geceler hiç uyuyamıyorum.düşünüyorum düşünüyorum.sonra sabah oluyor.metronun merdivenlerinden yukarı çıkıp arkamı dönüp denize bakıyorum.o sabahlar denizi de gece uyku tutmamış gibi geliyor.kendime benzetiyorum.yeni yıl geliyor.içimdeki yeni yıl coşkusu kayıp.nerede bilemiyorum.yeni yıl ağacı sürprizi yapan reco'ya sevgilerimi iletirim.ne ağaç kurma derdim oldu ne de süsleme derdim.umarım kendisi toparlar.öyle coşkusuzum düşün.yeni yıl kararlarım da yok.yepyeni kararlarımı yazacağım bir defter de edinmedim bu yüzden.yeni yıl kurabiyesi de yapmıyorum.dediğim gibi coşkum kayıp.siz benim gibi yapmayın yeni yıl coşkunuzu kaybetmeyin.kurabiye yaparsanız bana yollayın.bugün pasaportumu 10 yıllık uzatırken tek düşündüğüm 10 yıl sonra ben kimim?nerdeyim?kiminleyim sorusu oldu.ve 10 yıl uzatmak oldukça saçma geldi.10 yıl sonra 35 yaşında olacağımı bildiririm.35 yaşında kendimi görebiliyorum aslında.bembeyaz bir evin duvarları fotoğraflarla dolu.bir köpeğim var.pijamalarımla oturuyorum.ayağımda terliklerim.saçım tepede topuz.şu an sadece saçımda 1 tel beyazım var herhalde artar bu sayı.ne iş yaptığımı göremiyorum yalnız.parmağımda yüzük de yok.ıı ıh göremiyorum.ama pasaportumun süresi var çok şükür.ozaman dur salondan kalkayım da bavul hazırlayayım.bilirsin uçmaya bayılırım.hoşkal.
Bahar Masalı Bu masal, “bir varmış bir yokmuş” diye başlayan masallardan değil. Ne devler ülkesinde ne cüceler ülkesinde yaşanmış. Onun iklimlerinde, soylu atlar koşarmış nefes nefese. Turnalar hep onun iklimine kanat çırparmış. Nice Zümrüdüankalar el pençe divan dururlarmış huzurunda. Salınarak gezdiği gül bahçelerinde güllere sıkıntı gelirmiş hasetten. Çağlayanlar gibi sesi yankılandığında sular mest olurmuş. En güzel maviye çalarmış baktığı denizler. Beyaz yelkenliler süzülürmüş onun hatırına. Kuğular ona özenirmiş narinlikte:) Her nisan İstanbul onu beklemiş dört gözle. Yaşanabilicek bahar gecelerine. |
benim kuzu tanem, moral depom,küçük devim,dedikodu dostum,ciğerimin köşesi balkabağım , balım,böreğim...korkmuşsun ben doğduğumda,masaların altına saklanmışsın.ama şimdi ben senin doğduğun bugün yani yarın:)sen hayatımda olduğun için hiç korkmuyorum. kardeşin olma şansına sahip olduğum için şükrediyorum defalarca.hiç korkmam ben seninleyken.bilirim seninleyken korkmanın manasızlığını.ama ilk kez şimdi uzaktayız diye mi bilmem korkuyorum biraz sanki.özlüyorum.gözlerim dolu dolu oluyor sık sık.biz seninle yan yana hayat şahane harika.tadından yenmez.seninleyken hayat yan gelip yatmak gibi hep.gelsin limonatalar,gitsin pastalar.iyi ki varsın.sen çok şeysin.sen herşeysin.biz hiç ayrılmayalım.kıskananlar da çatlamasın.gelince birlikte uyuyalım.öptüm doyasıya.geçen yıl.
fazla söze gerek yok iyiydi hoştu güzeldi.ama hep birşeyler eksik gibi sanki.bizimkilerin kocaman hissedilen eksikliklerinin ve boşluklarının yanı sıra başka birşeyler eksikti sanki.acaba nedir?
